24 Şubat 2009 Salı

apple cider

ayakkabıcının önünde gördü O'nu..elinde mavi büyük bi poşet vardı,içinde ne olduğunu asla öğrenemediği..gözlerini kaçırmak istediyse de beceremedi,bikaç saniye kaldılar öyle..ayakları vücudundan ayrı hareket ediyodu sanki..kendini bi anda onun yanında buldu..doğduğundan beri öğrendiği tüm kelimeleri unutmuştu sanki..ağzından çıkan tek cümle şu oldu
-poşetinizde ne var bayım?
adam gülümsedi cevap vermeden,elindeki apple cider şişesini uzattı
düşünmeden aldı şişeyi bizimki..

renk

mavi bir fil olarak doğduysan ve en sevdiğin renk kırmızıysa,burnunun ucuna bakmayı biliceksin,biliceksin ki kırmızı rengi saklandığı yerden bulup çıkarasın..
herkesin bi rengi vardı bende..hele ki kadınların..
kırmızı olanları vardır tutkulu sevişen,mavi olanları vardır bulut saçlarıyla salına salına geçiverirler yanımdan..turuncular vardır yaz aylarında meyve veren mis kokulu..hele ki beyaz kadınlar,hele ki o beyaz kadınlar..geceleri parlayan,gündüzleri duruluklarından yanlarına yaklaşılamayan..
seçememiş,karar verememiş olmalıyım ki renksiz kalmışım,yeni yeni farkediyorum
başkalarını renklendirmekten,ben renksiz kalmışım..
anlatamıyorum.

istanbul

sadece başını hatırladığım rüyalarım var
istanbul'u anlattırdığım bi arkadaşım var
gökyüzünün gri,denizin lacivert olduğunu duydukça tekrar tekrar anlattırdığım..
şu an biyerlerde beni düşünen bi adam var
zaafımın farkında olan ve sessiz kalan..
beni kırmaktan korktuğu için "keşke o ben olsaydım "diyemediği güçlü adamlar var..
beni sevemeyen bi adam var,ya da pişman olan
aynı adam var,aynı yerde..

23 Şubat 2009 Pazartesi

funeral for a friend

It will never be the same..

Başladığı gibi bitmedi bizim arkadaşlığımız.Nasıl böyle olduk farkında değilim ve mutsuzum..evet çok mutsuzum..Zamanı geri alıp onunla ilk konuştuğum güne dönmek isterdim.O dört seneyi bidaha yaşamak için çoğu şeyden vazgeçebilirdim ben..ama sorun şu ki bunları söyleyen benim..
Beni geri kazanmak için hiç bi isteği olmaması ne kadar acı tanrım..halbuki o benim için gerçekten "herşey" demekmiş..günüm onunla paylaştığım için güzelmiş..aşklarım,ona anlatıp ondan tavsiye aldığım için aşklarmış,annem bana sırf ona anlatıcak bişeylerim olsun diye dır dır yapıp durmuş belki de yıllardır..ama o,istemedi beni nedense..farklıydık evet,ama ben sevmiştim onu bi kere..bu kadar kolay mıydı hayatımdan çıkıp gitmek?

funeral of a friend..

19 Şubat 2009 Perşembe

deniz tuttu

dolmuşta gelirken,önümde öpüşen çifte dalmışım..kendimi filan düşündüm

sonra dudağımdaki ruju düzeltmek için iki dudağımı birbiri üstüne getirdim,aklım sıra ruj alış-verişi yapıcak,rengi dengelicektim..

ardından ağzımdan 'şap' diye bi ses çıktı..

çift de dahil herkes bana baktı

beni deniz tuttu bugün dolmuşta..